Nieuwe stoelen

Weet jij nog hoe lang we hier inmiddels al staan, vroeg oma Rotan aan een van haar familieleden. Geen idee, maar het Aandachtscentrum bestaat volgend jaar 40 jaar dus we zullen ongetwijfeld al de nodige jaren meelopen, was het antwoord.

Tja, en dan valt het niet mee dat we, na zoveel jaren trouwe dienst, nu aan de kant worden gezet, mopperde neef Rotan. Kijk nou hoe we er nu, zo opgestapeld, bij staan!

Ik heb het hier altijd reuze naar mijn zin gehad dus had graag nog even gebleven.

Kennelijk was onze “pasvorm” niet meer optimaal, hoewel we daar nooit klachten over hebben gekregen, toch? Ze hebben het eerst nog geprobeerd met kussentjes op onze zittingen te leggen, weet je nog, maar dat was geen succes want die werden vuil.


Geen idee wat ze nu met ons van plan zijn. Wellicht gaan we gezellig met z’n allen naar de Kringloop, opperde opa Rotan. Hopelijk worden we dan wel gezamenlijk verkocht want anders ga ik jullie heel erg missen hoor. Of zouden ze ons toch nog “in reserve” houden?

De voorbereidingen door de vrijwilligers

Maar, het moet gezegd, de nieuwe stoelen die ze, door een gift van de Duinzichtkerk, nu hebben kunnen aanschaffen, zitten niet alleen prima maar zien er, door de vrolijke gele kleur, ook heel gezellig uit. Dat fleurt het Aandachtscentrum toch wel weer op.

Onze grijze en zwarte kleur waren misschien ook wel een beetje saai, gaf neef Rotan toe. Ik weet zeker dat de bezoekers en de medewerkers er blij mee zijn.

Wij hebben ons best gedaan, een mooie tijd gehad en het is nu weer tijd voor een volgende generatie….